Samet PAK

Yalnız mı kaldın? Yoksa Yalnız mıydın?

Baktım ufuğa ışık yoktu
Baktım geçmişime ışığım zaten kaybolmuştu

Umut ederdim her hüzün bastığında kalbimi
Bir dost sohbeti, bir aşk mucizesi

Lakin hatırladım, yarım değildi eskiler
Tamdı ihanetleri, tas tamamdı ve emindiler

Şimdi bu gariban ruh aciz neylesin
Aldığı nefesi, içine her çektiğinde ızdırabı hissedesin

Bir tercih var, yol belli, lakin adımlarım sakat
Bir yol var aslında gidilecek ama üzeri zor zanaat

Ne bedenim kabul görür bu toprakları
Ne ruhum göz ardı eder bu riyakarlıkları

Bir acı var içimde söyleyemem
Söylesem de anlatamam, anlasalar da korkarlar

Bir acı var içimde, kusarım dizelere
Ağlar gözlerim için için

Kalbim sökülür pare pare
Ve durur düşünürüm hatırlarım arafı

Hatırlarım o kılıçtan keskin, kıldan ince saltanatı
Ve hatırlarım oğlum, senin nasıl tek tek katline, ferman yazdıklarını..